ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ

Εορτάζοντες την 20ην του μηνός Νοεμβρίου

20

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο Δεκαπολίτης

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΚΛΟΣ αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΑΣΙΟΣ πού μαρτύρησε στο Δορύστολο

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΙΡΣΑΣ ο Επίσκοπος, ΙΩΣΗΦ ο μαθητής του και Επίσκοπος και άλλοι Μάρτυρες πού μαρτύρησαν στην Περσία

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΣΑΑΚΙΟΣ. ΙΩΑΝΝΗΣ, ΣΑΒΩΡΙΟΣ, ΩΝΑΜ, ΠΑΠΠΙΑΣ & (άλλος) ΙΣΑΑΚΙΟΣ

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΓΕΪΔΑΖΕΤ (ή Γαϊσαδέτ ή Βοηθαζάτ) ο ευνούχος, ΣΑΣΑΝΗΣ (ή Σωσάννης), ΝΟΗΛΜΑΡΗΣ και ΖΑΡΟΥΑΝΤΙΝΗΣ

ΟΙ ΑΓΙΕΣ παρθένες ΘΕΚΛΑ, ΒΑΟΥΘΑ, ΔΕΝΑΧΙΣ (ή Δινάχ), ΤΕΝΤΟΥΣ, ΜΑΜΑ, ΜΑΛΟΧΙΑ, ΑΝΝΑ, ΝΑΝΑ, ΑΣΤΗ & ΜΑΛΑΧ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, ΘΕΣΠΕΣΙΟΣ & ΑΝΑΤΟΛΙΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ ο Ομολογητής

ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ο άγιος Σωζόμενος

[Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΣΟΣ και οι μαζί μ’ αυτόν μαρτυρήσαντες 42 ΜΑΡΤΥΡΕΣ στην Ηράκλεια της Θράκης]

Ο ΑΓΙΟΣ EDMUND (Βρετανός)

Αναλυτικά

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, ο Δεκαπολίτης
Έζησε τον 9ο αιώνα μ. Χ. Καταγόταν από την Ειρηνόπολη της Δεκαπόλεως. Τη χριστιανική ανατροφή του όφειλε πρώτα στη μητέρα του Μαρία, η οποία, με τη ζωντανή της πίστη στον Χριστό, ανέθρεψε το γιο της σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου. Ο Γρηγόριος έγινε μοναχός και αγωνιζόταν έντονα για ηθική τελειοποίηση. Εκείνο που ιδιαίτερα τον διέκρινε, ήταν η καλλιέργεια της εγκράτειας στον εαυτό του. Τη θεωρούσε απαραίτητη για την καθαρότητα του νου και την ηθική κυριαρχία στη σάρκα. Και σε όσους τον ρωτούσαν γιατί δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα σ’ αυτή την αρετή, απαντούσε με τον αιώνιο λόγο της Άγιας Γραφής: «Πάς ο αγωνιζόμενος πάντα έγκρατεύεται, εκείνοι μεν ούν Ίνα φθαρτόν στέφανον λάβωσιν, ήμείς δε άφθαρτον»1. Καθένας, δηλαδή, που αγωνίζεται, εγκρατεύεται σε όλα, ακόμα και στην τροφή και στο ποτό. Και εκείνοι μεν, οι αθλητές του κόσμου, αγωνίζονται και εγκρατεύονται για να πάρουν στεφάνι που φθείρεται. Εμείς όμως, οι αθλητές του Χριστού, αγωνιζόμαστε για άφθαρτο στεφάνι. Ο Γρηγόριος όμως δεν αρκέσθηκε μόνο στη μοναχική ζωή. Μετείχε από κοντά στους σκληρούς αγώνες κατά των εικονομάχων βασιλέων. Έκανε πολλά ταξίδια και τελικά εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, στη Μονή του Άγιου Μηνά. Επιδόθηκε σε συγγραφές και πέθανε από βαρεία αρρώστια στην Κωνσταντινούπολη (το 816 μ. Χ.).
1. Α’ προς Κορινθίους, θ’ 25.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΚΛΟΣ, αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης
Μαθητής του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Υπήρξε άξιος μαθητής του μεγάλου διδασκάλου της Εκκλησίας μας, Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Ο Πατριάρχης Αττικός (406-425) τον έκανε διάκονο και κατόπιν πρεσβύτερο. Επειδή διακρινόταν για την παιδεία, την αρετή και την διδακτική του ικανότητα, αγαπήθηκε θερμά απ’ όλους τους θαυμαστές του αξέχαστου διδασκάλου του και υποστηριζόταν απ’ αυτούς για τον Πατριαρχικό θρόνο της Κων/πολης. Αλλά η αντίδραση του διεφθαρμένου κατεστημένου, ναυάγησε την υποψηφιότητα του. Αργότερα ο Πατρ. Σισίνιος, το έτος 425, χειροτόνησε τον Πρόκλο επίσκοπο Κυζίκου. Λόγω όμως των ανωμαλιών της επαρχίας, την επισκοπή κατέλαβε κάποιος Δαλμάτιος. Αλλά ο Πρόκλος, χωρίς να στεναχωρηθεί, εξακολούθησε το κήρυγμα του θείου λόγου στην Κων/πολη. Όταν πέθανε ο Πατριάρχης Μαξιμιανός (434) και αυτοκράτορας ήταν ο Θεοδόσιος ο Β’, στο θρόνο ανέβηκε πανηγυρικά ο Πρόκλος. Και μάλιστα πριν ακόμα θάψουν τον Μαξιμιανό. Η πρώτη φροντίδα του Πρόκλου ήταν η ανακομιδή του ιερού λειψάνου του Χρυσοστόμου από τα Κόμανα στην Κων/πολη. Επίσης, επί του Πατριάρχου αυτού, καθιερώθηκε και ο τρισάγιος ύμνος στις εκκλησίες. Πατριάρχευσε δώδεκα χρόνια και τρεις μήνες. Πέθανε το 447.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Λυχνία ως δίπυραος, των θεϊκών δωρεών, ακτίσι της χάριτος, φωταγωγούσιν ημάς, Πατέρες οι ένθεοι, Πρόκλος του Βυζαντίου, ο σοφός Ποιμενάρχης, Γρηγόριος ο θεόφρων, Δεκαπόλεως γόνος, διό μετά προθυμίας, τούτοις προσέλθωμεν.

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΑΣΙΟΣ, που μαρτύρησε στο Δορύστολο
Έζησε στα χρόνια του βασιλιά Διοκλητιανού στα τέλη του 3ου αιώνα μετά Χριστόν (298) και μαρτύρησε στην πόλη Δορύστολο, που βρίσκεται κοντά στον Ίστρο (Δούναβη) ποταμό. Ο Δάσιος άνηκε στις στρατιωτικές τάξεις και τον διέκρινε θερμότατη πίστη στον Χριστό. Καταγγέλθηκε γι’ αυτό και δε δέχτηκε καμία δελεαστική υπόσχεση ούτε φοβήθηκε καμιά απειλή. Μετά από διαταγή του διοικητή του, βασανίστηκε σκληρά. Στο τέλος τον αποκεφάλισαν.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΙΡΣΑΣ ο Επίσκοπος, ΙΩΣΗΦ ο μαθητής του και Επίσκοπος και άλλοι Μάρτυρες πού μαρτύρησαν στην Περσία
Όλοι έλαβαν το στεφάνι του μαρτυρίου στην Περσία. Απ’ αυτούς ο Νιρσάς ήταν Επίσκοπος, γέροντας σχεδόν 80 χρονών. Ο μαθητής του και Επίσκοπος Ιωσήφ, έφτασε τα 89 χρόνια. Μαζί μ’ αυτούς ήταν και άλλοι Επίσκοποι, ιερείς, λαϊκοί, γυναίκες παρθένες και ασκήτριες. Αυτοί λοιπόν, κατά το διωγμό εναντίον των χριστιανών, που κίνησε ο βασιλιάς Σαπώρ ο Β’, βασανίστηκαν από τους Πέρσες με διάφορα σκληρά βασανιστήρια. Επειδή όμως δεν αρνήθηκαν την πίστη τους, όλοι αποκεφαλίστηκαν.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΣΑΑΚΙΟΣ. ΙΩΑΝΝΗΣ, ΣΑΒΩΡΙΟΣ, ΩΝΑΜ, ΠΑΠΠΙΑΣ & (άλλος) ΙΣΑΑΚΙΟΣ
Οι τρεις πρώτοι μαρτύρησαν δια λιθοβολισμού (το 343 μ. Χ.), μαζί με τον ασκητή Ωνάμ, από τον βασιλιά των Περσών. Οι επόμενοι δύο με αποκεφαλισμό. Στον Παρισινό Κώδικα 1578 και 1624 λέγονται επίσκοποι.

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ήταν ασκητής στο όρος της Νιτρίας. Με οσιότητα βίου αφού έζησε, απεβίωσε ειρηνικά. Τα περί της ζωής του, που αναφέρονται στο Λαυσαϊκό, ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΓΕΪΔΑΖΕΤ (ή Γαϊσαδέτ ή Βοηθαζάτ) ο ευνούχος, ΣΑΣΑΝΗΣ (ή Σωσάννης), ΝΟΗΛΜΑΡΗΣ και ΖΑΡΟΥΑΝΤΙΝΗΣ
ΟΙι μάρτυρες αυτοί, επειδή δεν θυσίασαν στον Θεό Ήλιο των Περσών, θανατώθηκαν όλοι δια λογχισμού.

ΟΙ ΑΓΙΕΣ παρθένες ΘΕΚΛΑ, ΒΑΟΥΘΑ, ΔΕΝΑΧΙΣ (ή Δινάχ), ΤΕΝΤΟΥΣ, ΜΑΜΑ, ΜΑΛΟΧΙΑ, ΑΝΝΑ, ΝΑΝΑ, ΑΣΤΗ & ΜΑΛΑΧ
Αυτές ήταν ασκήτριες χριστιανές γυναίκες από την Περσία. Διατάχθηκαν από το βασιλιά των Περσών να προσκυνήσουν τη φωτιά και επειδή δε δέχτηκαν, τεμαχίστηκαν όλες με τα ξίφη των στρατιωτών.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, ΘΕΣΠΕΣΙΟΣ & ΑΝΑΤΟΛΙΟΣ
Υπήρξαν στα χρόνια του βασιλιά Μαξιμιανού το έτος 300 μ. Χ. Αυτοί ήταν αδέλφια μεταξύ τους και πατρίδα είχαν τη Γάγγρα της Μ. Ασίας. Οι γονείς τους ήταν ειδωλολάτρες και ονομάζονταν Φιλόθεος και Ευσεβία. Από τους τρεις, ο Ευστάθιος ασχολείτο με το γράμματα, οι δύο άλλοι αδελφοί με το επάγγελμα του πατέρα τους (πώληση φορεμάτων). Στη χριστιανική πίστη τους έφερε ο πρεσβύτερος Αντιοχείας Λουκιανός, αφού είχε συναντήσει τον Φιλόθεο και τον Ανατόλιο σ’ ένα ταξίδι στην Ανατολή. Τους κατήχησε, και όταν έφτασαν στη Νικομήδεια, βαπτίστηκαν από τον επίσκοπο Νικομήδειας Άνθιμο, ο όποιος τον μεν Φιλόθεο χειροτόνησε πρεσβύτερο, το δε Ευστάθιο διάκονο. Μετά το θάνατο των γονέων τους, καταγγέλθηκαν στον Μαξιμιανό και αφού υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια, τελικά αποκεφαλίστηκαν.

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ ο Ομολογητής
Έζησε τον 9ο αιώνα μ. Χ. Υπέστη πολλά από τους εικονομάχους για τους αγώνες του υπέρ της Ορθοδοξίας, αλλά επί βασιλίσσης Θεοδώρας αναδείχτηκε Πατρίκιος και τιμήθηκε με πολλές άλλες διακρίσεις.

ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ο άγιος Σωζόμενος

[Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΣΟΣ και οι μαζί μ’ αυτόν μαρτυρήσαντες 42 ΜΑΡΤΥΡΕΣ στην Ηράκλεια της Θράκης]

Ο ΑΓΙΟΣ EDMUND (Βρετανός)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο «Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων», του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s