ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ

Εορτάζοντες την 24ην του μηνός Νοεμβρίου

eortazontes

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ, Ιερομάρτυρας, επίσκοπος Ρώμης
Ήταν Ρωμαίος αριστοκράτης από βασιλικό γένος, γιος του Φαύστου και της Ματθιδίας. Ο Κλήμης σπούδασε όλες τις επιστήμες της ελληνικής παιδείας, αντάμωσε τον Απόστολο Πέτρο και διδάχθηκε απ’ αυτόν την αληθινή πίστη και θεογνωσία, οπότε έγινε θερμός κήρυκας του Ευαγγελίου και συνέγραψε αρκετά συγγράμματα. Ο Κλήμης υπήρξε τρίτος επίσκοπος Ρώμης, αφού διαδέχθηκε τον Ανέγκλητο, περίπου το έτος 92 μ. Χ. Ποίμανε με υπέρμετρο ζήλο την Εκκλησία της Ρώμης, στα βαριά εκείνα χρόνια των διωγμών. Συνελήφθη από το Δομετιανό και εξορίστηκε σε πόλη- έρημο κοντά στη Χερσώνα. Εκεί, έδεσαν στο λαιμό του μια σιδερένια άγκυρα και τον έριξαν στη θάλασσα, όπου παρέδωσε την αγία ψυχή του (101 μ. Χ). Αξίζει, όμως, να σημειώσουμε ότι ο Κλήμης δεν υπήρξε μόνο σοφός κατά τη γραμματική μόρφωση, αλλά ανήκε σ’ αυτούς που ο θείος Παύλος ονομάζει «σοφούς εις το αγαθόν, ακεραίους δε εις το κακόν»1. Συνετούς, δηλαδή, όταν κάνουν το καλό, και συγχρόνως αμέτοχους από κάθε κακό. 1. Προς Ρωμαίους, ιστ’ 19.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ, Ιερομάρτυρας, Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Συνδύαζε θερμότατο ζήλο και ανώτερη λαμπρή μόρφωση. Και γρήγορα κατέλαβε σπουδαία θέση στην εκκλησία της Αιγύπτου, αφού διαδέχτηκε τον αρχιεπίσκοπο Αλεξανδρείας Θεωνά. Το έτος 306 μ. Χ. προήδρευσε σε Σύνοδο που καταδίκασε και καθήρεσε τον επίσκοπο Λυκοπόλεως Μελέτιο. Αλλά αυτός για να εκδικηθεί τον Πέτρο τον κατάγγειλε στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό Γαλέριο, όταν αυτός κήρυξε διωγμό κατά των χριστιανών. Τότε ο ευσεβής αρχιεπίσκοπος, έδειξε τη μεγάλη και λαμπρή διαγωγή του. Προκειμένου να συλληφθεί από τον έπαρχο Αλεξανδρείας, κάλεσε τους πιο άξιους πρεσβυτέρους της αρχιεπισκοπής του, τον Αχιλλά και τον Αλέξανδρο. Τους ανήγγειλε ότι έφτασε το τέλος του και όρισε διαδόχους του. Κατόπιν, για να μη αντιληφθεί τη σύλληψή του ο χριστιανικός λαός, που ήταν συγκεντρωμένος μπροστά στην πόρτα του, βγήκε και παραδόθηκε στους στρατιώτες από μια τρύπα, που ανοίχτηκε στο πίσω μέρος του σπιτιού του. Έπειτα τον πήγαν κρυφά στον τόπο της θανατικής εκτέλεσης, όπου τον αποκεφάλισαν τον Νοέμβριο του 311, αφού ποίμανε την Εκκλησία της Αλεξάνδρειας 12 χρόνια. Από κάποιο σύγγραμμα του «περί θεότητας» διασώθηκαν μερικά κομμάτια. Σώζονται επίσης Κανόνες από τη συγγραφή του «περί Μετανοίας», που έγραψε όταν οδηγούσε στην επιστροφή χριστιανούς, που κατά τους διωγμούς δεν μπόρεσαν να μείνουν σταθεροί στην πίστη. Επίσης η ευσεβής οξυδέρκεια του Πέτρου, είχε διακρίνει τις αιρετικές τάσεις του νεαρού τότε διακόνου Αρείου και τον αφόρισε. Αλλά ύστερα τον δέχτηκε πάλι, αφού δήλωσε μετάνοια και ζήτησε δημόσια συγνώμη.

Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Την ωραιότητα.
Της θείας γνώσεως, εύσημοι σάλπιγγες και των της πίστεως, θεσμών έκφάντορες, Ιερομάρτυρες Χριστού, εδείχθητε τοις εν κόσμω, Κλήμη παναοίδιμε, της ζωής κλήμα εύκαρπον και Πέτρε θεόσοφε, ευσεβών πέτρα άρρηκτε· διό ως των αρρήτων επόπται, ρύσασθε πάσης ημάς βλάβης.

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΛΧΟΣ
Απεβίωσε ειρηνικά.

Ο ΟΣΙΟΣ ΚΑΡΙΩΝ
Απεβίωσε ειρηνικά.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ, επίσκοπος Ακραγαντίνων
Απεβίωσε ειρηνικά.

0I ΑΓΙΟΙ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ & ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ
Μαρτύρησαν δια ξίφους.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ
Μαρτύρησε, αφού τον έκτισαν ζωντανό μέσα στην τρύπα ενός τείχους.

0I ΑΓΙΟΙ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ & ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ
Μαρτύρησαν δια ξίφους (το 274 μ. Χ.).

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Μαρτύρησε στην Κόρινθο (το 360 μ. Χ.).

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
Αυτός ήταν από τα μέρη της Ανατολής και ήλθε και ασκήτευσε στη Χρυσή Πέτρα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ
Καταγγέλθηκε σαν θερμός κήρυκας του ονόματος του Χριστού, συνελήφθη με διαταγή του Διοκλητιανού και φυλακίστηκε στη Ρώμη. Από τη φυλακή στήριζε και καθοδηγούσε πολλούς πιστούς. Αργότερα ο Διοκλητιανός του έταξε τιμές και αξιώματα, διότι ο Χρυσόγονος ήταν ανώτερης παιδείας και από ευγενική καταγωγή. Αυτός όμως παρέμεινε στην ομολογία της χριστιανικής πίστης. Εξοργισμένος ο Διοκλητιανός διέταξε και τον έσφαξαν με τσεκούρι. Το λείψανό του το έριξαν στη θάλασσα, όπου το βρήκε κάποιος Ιερέας Ζωίλος, ο οποίος αφού το παράλαβε κρυφά το έθαψε με ευλάβεια μέσα στο σπίτι του.

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ, ο Τριγλινός
Μάλλον ήταν από την Τρίγλια της Βυθινίας και ασκήτευε σε μια από τις εκεί τέσσερις μεγάλες Μονές.

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ, που μαρτύρησε στην Αντιόχεια
Μαρτύρησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη (361) και έπαρχου Σαλουστίου. ΟΘεόδωρος λοιπόν, κατά την μετακομιδή του λειψάνου του Αγίου Βαβύλα επισκόπου Αντιοχείας, από το προάστιο Δάφνη στην Αντιόχεια, έψαλλε τον ύμνο του Δαβίδ και τόνιζε ιδιαίτερα το «αισχυνθήτωσαν πάντες οι προσκυνούντες τοις γλυπτοίς». Συνελήφθη γι’ αυτό και μαστιγώθηκε με μαστίγια από νεύρα βοδιών, έσχισαν τις πλευρές του και στη συνέχεια τον άφησαν να φύγει. Αλλά καταγγέλθηκε και πάλι, ότι εξακολουθούσε να κοροϊδεύει τα είδωλα, συνελήφθη για δεύτερη φορά και αποκεφαλίστηκε.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΡΚΟΥΡΙΟΣ «ο εν Σμολένσκη»

(Ρώσος, + 238 μ.Χ.)*

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s