ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ…. ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΩ… ΔΙΑΔΩΣΤΕ το Παντού…

Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσιν (Γαλ. 2,16-20)
17 Σεπτεμβρίου 2017
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΓIATI ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ
«Καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν» (Γαλ. 2,16)

Ὅσοι, ἀγαπητοί μου, βρισκόμαστε στὸ ναὸ εἴμαστε βαπτισμένοι «εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος», στὸ ὄνομα τῆς ἁγίας Τριάδος.

Ἀλλὰ φτάνει αὐτό, φτάνει ὅτι ἔχουμε βγῆ ἀπὸ τὴν κολυμβήθρα; Ὄχι βέβαια· χρειάζεται καὶ κάτι ἄλλο. Ποιό; Ἂν ὑποθέσουμε ὅτι πηγαίνεις σ᾽ ἕνα ἄλλο μέρος ὅπου δὲν ζοῦν Χρι­στιανοὶ καὶ σὲ ρωτήσουν «Ἐμεῖς ἐδῶ ἔχου­με τὴ θρησκεία μας, ἐσὺ τί πιστεύεις;», θ᾿ ἀπαν­τή­σῃς βέβαια ὅτι πιστεύεις στὸ Χριστό· «ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰ­ησοῦν ἐ­πιστεύσαμεν» ὅπως λέει σή­μερα ὁ ἀ­πόστολος (Γαλ. 6,16). Ἂν ὅμως σὲ ρωτή­σουν «Καὶ γιατί πιστεύεις στὸ Χριστό; τί εἶ­δες στὸ Χριστὸ καὶ τὸν πιστεύεις;», θὰ βρε­θῇς σὲ δυσ­κολία. Πᾶμε σὲ σχολειὰ καὶ πανεπιστήμια, παίρνουμε διπλώματα, ἀλλὰ δὲν γνωρίζουμε οὔτε τὸ ἀλ­φάβητο τῆς πίστεώς μας· δὲν καθί­σαμε νὰ μάθουμε τὴν ἁγία μας πίστι.

Ἂν εἴχαμε ἐνδιαφέρον ὅπως οἱ Χριστιανοὶ τῶν πρώτων αἰώνων, θὰ γνωρίζαμε τὴν πίστι μας καὶ θὰ εἴχαμε πολλοὺς λόγους νὰ αἰ­τιολογήσουμε τὴν ὁμολογία μας. Τότε κά­θε Χρι­στι­ανὸς ἦταν κ᾽ ἕ­νας κήρυκας τοῦ εὐαγγε­λίου· τώρα αὐτὸ θεωρεῖται δουλειὰ τῶν κληρικῶν.

Ἂν ρωτούσαμε τοὺς ἀποστόλους Πέτρο καὶ Παῦλο ἢ τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχας «Γιατί πιστεύε­τε στὸ Χριστό;», θὰ ἄνοιγαν τὰ χρυσᾶ τους χεί­­λη καὶ θὰ μᾶς ἔλεγαν μύριους λόγους. Ἀ­πὸ τοὺς λόγους αὐτούς, μὲ τοὺς ὁποίους ἕνας συνε­τὸς καὶ φρόνιμος ἄνθρωπος αἰτιολογεῖ γιατί πι­στεύει στὸ Χριστό, κυριώτεροι εἶνε τέσσερις.

* * *
⃝ Πρῶτον γιὰ τὰ χρυσᾶ του λόγια. Σὰν αὐ­τὰ δὲν ὑπάρχουν πουθενά, οὔτε στὸ Κορά­νιο, οὔτε στὸ Βούδδα, οὔτε στὴν ἀρχαία οὔτε στὴ σύγχρονη γραμματεία. Ὅλα αὐτὰ νὰ τὰ διαβά­σῃς, δὲν ἱ­κανοποιεῖσαι ὅπως ὅταν ἀνοίξῃς τὸ μικρὸ βιβλίο ποὺ λέγεται Εὐαγγέλιο. Τὰ λόγια τοῦ Χρι­στοῦ εἶνε θεϊκά, διαμάντια ποὺ ἀ­στράφτουν, λόγια ποὺ ἀκούγοντάς τα θά ᾽λεγες κ᾽ ἐσύ· «Οὐ­δέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος» (Ἰω. 7,46).

Θέλεις νὰ δῇς τὸ μεγαλεῖο τοῦ Εὐαγγελίου; Διάβασε δύο πα­ραβολές, τοῦ Ἀσώτου καὶ τοῦ καλοῦ Σαμαρεί­του (βλ. Λουκ. 15,11-32· 10,25-37). Στὴν πα­ραβολὴ τοῦ Ἀ­σώτου θὰ δῇς τὴν ἀ­γάπη τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο, στὴν παραβολὴ τοῦ καλοῦ Σαμαρεί­του θὰ δῇς τὴν ἀγάπη τοῦ ἀν­θρώπου πρὸς τὸν πλησίον καὶ πρὸς τὸν ἐχθρὸ ἀκόμη. Τὰ λόγια τοῦ Κυρί­ου εἶνε αἰώνια. Ὅσα χρόνια καὶ αἰῶνες καὶ χι­­λι­ετίες ἂν περάσουν, μένουν ἄ­φθαρτα. Κάποτε καὶ τὰ ποτάμια θὰ ξεραθοῦν, κι ὁ ἥλιος καὶ τὸ φεγγάρι θὰ σβήσουν ὅ­πως τὰ καντήλια, καὶ τ᾽ ἀστέρια νὰ πέσουν ὅ­πως τὰ φύλλα τῆς συκιᾶς (βλ. Ματθ. 24,29. Μᾶρκ. 13,24-25) κι ὅλα θὰ γίνουν ἄνω καὶ κάτω· ἕνα μόνο θὰ μεί­νῃ αἰώνιο. Ποιό; ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, τὸ Εὐαγγέλιο. «Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσον­ται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι» (Ματθ. 24,35).

Πιστεύουμε λοιπὸν στὸ Χριστό, γιατὶ τὸ Εὐ­­αγγέλιό του μένει ἀπαράλλαχτο, ὑπεράνω χρό­νου καὶ τόπου, ἱκανοποιεῖ κάθε ψυχή.

⃝ Γιὰ τί ἄλλο πιστεύουμε; Γιὰ τὴ ζωή του, ποὺ δὲν ὅπως ἡ ζωὴ τοῦ Μωάμεθ καὶ τῶν ἄλλων ἱ­δρυτῶν θρησκειῶν· λάμπει ἀπὸ συνέπεια. Ὅ,τι εἶπε ὁ Χριστός, τὸ ἔ­κανε· τήρη­σε καὶ ἐφήρμοσε καὶ τὰ πιὸ δύσ­κολα τῆς διδα­σκαλίας του.

Ἂν ρωτήσετε, ποιά εἶ­­νε ἡ δυσ­κο­­λώτερη ἐν­τολή, θὰ σᾶς ποῦν οἱ πνευματικοί. Ἐ­γὼ τοὐλά­χιστον κρέμασα τὸ πετραχήλι. Γιατί; Γιατὶ ἔρ­χεται ὁ ἐξομολογούμενος καὶ ἐνῷ ὅ,τι ἄλλο τοῦ πῇς τὸ κάνει, ἕνα πρᾶγμα ἀρ­νεῖται νὰ τὸ κάνῃ. Ποιό; Τὸ νὰ συγχωρήσῃ καὶ νὰ πάῃ νὰ συμφιλιωθῇ μὲ τὸν ἐ­χθρό του. Ὅ­ρισέ μου, παπούλη, ὅ,τι ἄλλο θέλεις, ἀλλ᾽ αὐτὸ ὄχι!… Νὰ πάω ἐγὼ στὴν πεθερά μου; λέει ἡ νύφη, καὶ ἡ ἔχθρα μένει. Ἐκεῖ ὅμως εἶνε τὸ ὕ­ψος τοῦ Εὐαγγελίου, ἐκεῖ ποὺ ὁ Χριστὸς λέει ὅτι πρέπει νὰ συγχωροῦμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο (βλ. Ματθ. 6,12,14-15. Λουκ. 11,4).

Αὐτὸ λοιπόν, ποὺ εἶνε ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη, αὐ­τὸ ὁ Χριστὸς τὸ ἔκανε. Πότε; Τὴν ὥρα ποὺ ἦ­ταν πάνω στὸ σταυρό. Ἐνῷ ἀπὸ κάτω οὔρλιαζαν οἱ σταυρωταί του σὰν σκυλιά, προσευχήθηκε γι᾽ αὐτούς· «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴ­δα­σι τί ποιοῦσι» (Λουκ. 23,34). Συγχώρησε!

⃝ Πιστεύω λοιπὸν στὸ Χριστὸ γιὰ τὰ ἅγια λόγια του καὶ γιὰ τὴν ἄψογη ζωή του, πιστεύω ἀ­­κόμη – γιὰ τί; Γιὰ τὰ θαύματα ποὺ ἔκανε. Ὅ­που ἅπλωνε τὸ χέρι του, ὅπου ἀ­κουγόταν ἡ προσ­ταγή του, ἐκεῖ κουτσοὶ ἀναπη­δοῦ­σαν σὰν τὰ ἐ­λάφια, παράλυτοι σηκώνον­ταν καὶ περπατοῦ­σαν, λεπροὶ κα­θαρίζονταν, δαιμονιζόμενοι ἀ­παλλάσσονταν, ἐκεῖ καὶ νεκροὶ ἀκόμα ἀνασταί­νονταν. Καὶ μόνο αὐτά; Ἦρ­θε ὥρα στὸ Θαβὼρ ποὺ τὸ πρόσω­πό του ἔλαμψε σὰν τὸν ἥλιο, καὶ ἦρθε ὥρα στὸ Γολγοθᾶ ποὺ ἡ γῆ σείστηκε καὶ ἄνοιξαν τάφοι νὰ βγοῦν οἱ νεκροί. Δὲν εἶπα τίποτα. Τὸ μεγαλύτερο θαῦ­μα του εἶνε αὐτὸ ποὺ ψάλλουμε ὅλο τὸ χρόνο κάθε Κυ­ριακή· «Τὴν ἀνάστασίν σου, Χριστὲ Σωτήρ…» (ἦχ. πλ. β΄ Σάβ. ἑσπ.). Ὁ Κύριος δὲν εἶνε σὰν τὸ Μωάμεθ· ζῇ καὶ βασιλεύει εἰς τοὺς αἰῶνας, γιατὶ ἀναστήθηκε ἐκ νεκρῶν, νίκησε τὸ θάνατο, τὴν ἁμαρτία καὶ τὸν ᾅδη· γι᾿ αὐτὸ τὸν πιστεύουμε.

⃝ Ἀλλὰ τώρα θὰ προχωρήσω περισσότερο, θὰ σᾶς πῶ ἕνα λόγο μυστικό, ποὺ ὅ­ποιος τὸν αἰ­σθανθῇ, αὐτὸς πιστεύει· εἶνε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ ἀπόστολος σήμερα. Τὸ προσέξατε; «Ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀ­γα­πήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐ­μοῦ» (Γαλ. 2,20). Τί σημαίνουν αὐτά; Τὸν πιστεύω τὸ Χριστὸ γιὰ τὴν ἀγάπη ποὺ μοῦ ἔδειξε. Ποιά ἀγάπη; Μὴ μοῦ μιλᾶτε γιὰ ἀγάπες τῆς γῆς· εἶνε ψεύτικες καὶ μαραίνονται. Μιὰ ἀγάπη εἶνε αἰώνια, ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Πῶς νὰ σᾶς τὴν παραστήσω; Θὰ φέρω ἕνα παράδειγμα.

Στὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς ἔξω ἀπὸ ἕνα χωριὸ τῆς Μακεδονίας βρέθηκαν 4 – 5 Γερμανοὶ σκοτωμένοι. Ἀμέσως κατέφθασε μία γερμανι­κὴ μεραρχία, ἔκανε μπλόκο, δὲν ἄφησε καν­ένα νὰ φύγῃ, καὶ ἔθεσε διορία· Ἐὰν σὲ μία ὥρα δὲν μᾶς παραδώσετε αὐτὸν ποὺ ἔκανε τὸ ἔγκλημα, θὰ κάψουμε ὅλο τὸ χωριό, θὰ τὸ ἐξαφανί­σουμε. Ποιός τώρα νὰ παρουσιαστῇ; Κανένας. Καὶ οἱ Γερμανοὶ ἔστησαν τὰ πολυβόλα ἕτοιμοι γιὰ ἐκδίκησι. Τότε –δὲν εἶνε παραμύθι, εἶ­νε ἀ­λη­θινὸ γεγονός– ἕνας νέος 20 χρονῶν, χωρὶς αὐτὸς νὰ ἔχῃ σκοτώσει, τελεί­ως ἀθῷος, βλέποντας ὅτι τὸ χωριὸ θ᾽ ἀφανιστῇ, παρουσιάστηκε στὸ Γερμανὸ στρατηγὸ καὶ λέει· Ἐγὼ τοὺς σκότωσα. Ἀνέλαβε τὴν εὐθύνη καὶ θυσιάστηκε, τὸν κρέμασαν σ᾽ ἕνα δέντρο· ἔτσι οἱ Γερμανοὶ ἔ­φυγαν καὶ σώθηκε τὸ χωριό.

Θαυμάζετε, ἀγαπητοί μου, τὴν ἀγάπη αὐτή; δακρύζουν τὰ μάτια σας; Ἔ, ἀναλογισθῆτε κά­τι ἄλλο. Ποιό; Ἐμεῖς εἴμαστε τὸ ἔνοχο χωριό, οἱ ἄθλιοι ἀντάρτες ποὺ ἐπαναστατήσαμε κατὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ εὐεργέτου μας. Ὅλοι φταίξαμε· ἄλλος μὲ τὴν πορνεία, ἄλλος μὲ τὴ μοιχεία, ἄλ­λος μὲ τὴν κακοήθεια, ἄλλος μὲ τὴν ψευτιά, μὲ τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο ἁμάρτημα. Ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ κρέμεται πάνω ἀπ᾽ τὰ κεφάλια μας, κ᾽ ἔπρεπε νὰ τιμωρηθοῦμε. Μὰ ξαφνι­κὰ ἀκούγεται Ἄλτ! Σταματᾷ ἡ ὀργή, σταματᾷ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, γιατὶ βρέθηκε ἕνας ἀθῷος, ἕ­νας ἅγιος. Ποιός; «Εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος, (ὁ) Ἰ­ησοῦς Χριστός» (Φιλ. 2,11· θ. Λειτ.). Αὐτὸς ἀ­νέλαβε νὰ πληρώσῃ τὸ χρέος μας, τὸ χρέος ὅλων· αὐ­τὸς εἶνε «ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου» (Ἰω. 1,29), εἶνε τὸ «ἀρνίον τὸ ἐσφα­γμένον» τῆς Ἀποκαλύψεως (Ἀπ. 5,6). «Ἦρθε ἐκεῖ­νος γιὰ νὰ σηκώσῃ τὶς δικές μας ἁμαρτίες» (Α΄ Ἰω. 3,5). Γράφε ἐ­σύ, διάβολε, στὸ μαῦρο πίνακα τ᾿ ἁ­μαρτήματά μου· αὐτὸς μὲ τὸ αἷμα του πῆρε σφουγγάρι καὶ τὰ σβήνει. Μᾶς ἔκανε χάρι, δὲν σῳζόμαστε ἀ­πὸ τὶς καλωσύνες μας, ἀπὸ τὰ ἔρ­γα τοῦ νόμου (βλ. ῾Ρωμ. 3,20,28· 4,2-6. Γαλ. 2,16. Ἐφ. 2,9. Τίτ. 3,5)· τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ σβήνει τὰ ἁμαρτήματά μας· φτάνει μιὰ σταγόνα τοῦ αἵματός του γιὰ νὰ σβήσουν ὅλα τὰ ἁμαρτήματα τοῦ ἀνθρώπου. «Αἷμα Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».
Μὲ ρωτᾶτε, γιατί πιστεύω στὸ Χριστό; Νά γιατί· Γιατὶ μὲ ἀγάπησε καὶ παρέδωσε τὸν ἑ­αυτό του θῦ­μα ἐξιλαστήριο «ὑ­πὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας» (θ. Λειτ. Μ. Βασ., καθαγ.).

* * *
Γι᾽ αὐτό, ἀγαπητοί μου, εἶνε δυστυχισμένοι ὅσοι δὲν ἀγαποῦν τὸ Χριστό, ὅσοι τὸν προδίδουν, ὅσοι τὸν ἀρνοῦνται, κι ἀ­κόμα πιὸ δυστυ­χισμένοι ὅσοι τὸν βλασφημοῦν. Γιὰ τὸν βλάσφημο ταιριάζει ὁ βα­ρὺς ἐ­κεῖνος λόγος τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὸν Ἰούδα· «προτιμότερο νὰ μὴ γεννιόταν» στὸν κόσμο (βλ. Ματθ. 26,24. Μᾶρκ. 14,21). Καὶ τέ­τοιοι Ἰ­οῦδες δυστυχῶς εἶνε σήμερα πολλοί.

Ἀλλὰ ἐμεῖς ὄχι ἔτσι, «οὐχ οὕτως ἡμεῖς» (Ἐφ. 4,20). Ἐμεῖς μαζὶ μὲ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέ­λους ἂς κάψουμε λιβάνι μπροστὰ στὸ Χρι­­στό, ἂς κόψουμε λουλούδια γι᾽ αὐτόν, ἂς τοῦ ἀ­νοίξουμε τὶς καρδιές μας, κι ἂς κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε γιὰ νὰ σβήσῃ ἀπὸ τὸν τόπο μας ἡ βλασφημία, νὰ παύσῃ νὰ βλασφημῆται ὁ Χριστός· καὶ ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα μέχρι τὶς καλύβες, στὰ βουνὰ καὶ στὰ λαγκάδια, στὴ στεριὰ καὶ στὰ καράβια μας, παντοῦ ν᾿ ἀκούγεται «Αἰνεῖ­τε τὸν Κύριον», «ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας» (Ψαλμ. 146,1· 148,1. Δαν. 3 ὕμν.,34-65)· ἀμήν.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Τριῶν Ἱεραρχῶν Καισαριανῆς – Ἀθηνῶν τὴν 15-11-1964. Καταγραφὴ καὶ σύντμησις 18-8-2017.
Τὴν ὁμιλία αὐτὴ μπορεῖτε νὰ τὴν ἀκούσετε χωρὶς συντομεύσεις στὸ cd 105α΄Α τῆς σειρᾶς «ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ» (πληροφορίες στὸ τηλέφωνο 23850-28868).

3 replies »

  1. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ

    Τα τωρινά γεγονότα που ζούμε δεν είναι κάτι πρωτάκουστο για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς. Έχουν προβλεφθεί από τους Αγίους και τους Πατέρες της Ορθοδοξίας. Δεν είναι όμως ο στόχος του παρόντος άρθρου να δώσει έμφαση στην φράση «Έξελθε εξ αυτής ο λαός μου, ίνα μη συγκοινωνήσητε ταις αμαρτίαις αυτής και ίνα εκ των πληγών αυτής μη λάβητε» (Αποκαλ.ιη’,4), αλλά να δώσει το στίγμα του γιατί φτάνουμε στο σήμερα, για ποιον λόγο δηλαδή ως άτομα ξεχωριστά, ως κοινωνία εν γένει φτάσαμε στο έσχατο αυτό σημείο.

    Τρόπος ζωής του κάθε Ορθοδόξου Χριστιανού είναι το να αγαπάμε τον διπλανό μας, και όλοι μαζί να ζούμε μέσα στην Αγάπη του Τριαδικού Θεού. Τι σημαίνει Αγάπη και πόσο απέχουμε από αυτήν σήμερα; Νιώθετε τον πόνο του συνανθρώπου σας, τον συμμερίζεστε με πράξεις; «Αγαπάτε» τον συνάνθρωπό σας με ζήλεια, φθόνο, κακία και πολλές φορές μίσος; Ζείτε μέσα στο μέτρο ή όχι; Ποθείτε κάτι που ανήκει στον συνάνθρωπο και θέλετε να του το πάρετε ή τον φθονείτε επειδή αυτός το έχει και εσείς όχι; Μήπως ενώ έχετε γυναίκα δική σας θέλετε να παίρνετε
    και την γυναίκα άλλου; Κατηγορείτε τον άλλον για τα σφάλματα τα δικά σας, φορτώνοντάς του τα; Είστε εγωιστές; Αυτές είναι λίγες απλές ερωτήσεις, στις οποίες ο καθένας ας δώσει την απάντηση για τον εαυτό του.
    Θα μπορούσα να διατυπώσω και άλλες πολλές· αναρωτηθείτε μόνοι σας. Στο σήμερα, ο τρόπος ζωής που κάνουμε δεν έχει καμία σχέση με δίκαιο, ηθική, μέτρο, πίστη, αγάπη και ελευθερία. Οι βασικές δηλαδή αρχές των Ελλήνων αλλά και της Ορθοδοξίας καταπατούνται βάναυσα. Θέλουμε να ονομαζόμαστε Έλληνες, δηλαδή φωτεινοί νόες, μα μόνο σκοτεινοί είμαστε. Και τι αλήθεια μπορούμε να περιμένουμε με αυτήν την κατάσταση; Ξαφνικά ως «δια μαγείας» να έρθουν όλα καλά; Όχι, αυτό δεν θα γίνει, γιατί όταν παρανομείς δεν κερδίζεις· αντίθετα λαμβάνεις
    τιμωρία. Από ποιον; Μα, από τον ίδιο σου τον εαυτό. «Ό,τι σπείρεις θερίσεις» και αυτό γίνεται συνεχώς.…

    Πάμε πίσω τώρα τον χρόνο: όλη η κακή μας συμπεριφορά που πιστεύουμε ότι αυτός είναι ο σωστός τρόπος ζωής και έτσι είναι η κοινωνία συμβαίνει γιατί τέτοια παιδεία λάβαμε. Για να το πω αλλιώς: γεννιέται ένα μωρό, εσύ, που είσαι καρπός αγάπης και μεγαλώνεις και αντί να παραμείνεις αγνός και καλός όπως ένα παιδί, γίνεσαι κακός, μοχθηρός, ανταγωνιστικός, ζηλιάρης και τα λοιπά κακά. Γιατί; Ποιος φταίει; «Με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις» λέει ο σοφός λαός. Άρα, όταν δεν είμαστε στο περιβάλλον της Αγάπης, κάποιοι
    φρόντισαν να μην είμαστε. Κι αφού βλέπουμε ότι πάμε στον γκρεμό, γιατί δεν σταματάμε την πτώση; Ακόμα και όσοι από εσάς νομίζετε ότι τα κακά οικονομικά, ή τα πολιτικά ή άλλα τέτοιου είδους αδιέξοδα δεν έχουν σχέση με το θέμα, πλανάστε. Όλα έχουν σχέση, όλα είναι αλληλένδετα.

    Ο καθένας από εμάς είμαστε σαν ένας κρίκος μιας αλυσίδας, κι ο ένας συμπληρώνει τον άλλο. Φανταστείτε το σαν εικόνα. Ο καθένας δίνει το ένα χέρι στον διπλανό και ούτω καθ’ εξής. Φτιάχνουμε έτσι μια τέλεια γραμμή. Σήμερα όμως, το ένα χέρι δεν δίνεται στον διπλανό, η γραμμή δεν υπάρχει, η αλυσίδα είναι κομμένη σε πάμπολλα σημεία. Γιατί; Είναι θέμα μόνο παιδείας. Δεν μας έμαθαν την ουσία της Αγάπης, δεν μας έμαθαν την έννοια της αδελφοσύνης. Φταίμε κι εμείς που δεν την ψάξαμε, ενώ είχαμε τα ερεθίσματα. Το αμελήσαμε, το ξεχάσαμε, το
    κακό διογκώθηκε, μας παρέσυρε η φθορά, μας αλλοίωσαν αξίες που δεν ωφελούν τον εαυτό μας.

    Ακόμα και την ύστατη τούτη στιγμή της εσχάτης κατρακύλας, που όλα γύρω μας γκρεμίζονται, ακόμα και τώρα μπορούμε να ανατρέψουμε την κατάσταση. Είναι δυνατόν, πιστέψτε το! Μόνο θέληση χρειάζεται και πίστη σε αυτό. Ας μάθουμε την Αγάπη, αυτήν που δεν μας έμαθαν. Όχι την ιδεολογία, όχι την θεωρία, μα την ουσία, την πράξη στον εαυτό μας και στον διπλανό μας. Και, πιστέψτε το, ο κόσμος θα αλλάξει, όσο κι να σας φαίνεται αυτό εξωπραγματικό. Σας φαίνεται γιατί δεν το δοκιμάσατε, γιατί σας έπεισαν ότι δεν μπορείτε…

    Αγάπη… γνώρισε τον εαυτό σου, ποιος είσαι, γιατί γεννήθηκες, ποιος ο σκοπός σου, τι ήρθες να μάθεις εδώ, για ποιο λόγο περνάς το σχολείο της ζωής. Προστάτευσε τον εαυτό σου από οτιδήποτε δεν είναι Αγάπη: μην κρίνεις τους άλλους, κρίνε πρώτα τον εαυτό σου, μην κατηγορείς αλλά δες πρώτα τι έκανες εσύ. Δώσε το χέρι βοηθείας σε όποιον το έχει ανάγκη, χωρίς να σκεφτείς το γιατί και πώς. Μελέτα τις διδασκαλίες των φωτεινών νοών, των Ελλήνων δηλαδή. Η Αγάπη των Ελλήνων είναι φως για τον κόσμο. Μελέτα κείμενα που σου μαθαίνουν ποιος είσαι,
    το πώς πραγματικά είναι η ζωή. Ήρθες στον κόσμο και είσαι γιος ή κόρη κάποιου κατά σάρκα. Κατά πνεύμα όμως είσαι γιος ή κόρη του Θεού· όπως ρωτάς τον σαρκικό πατέρα σου για να μάθεις τι να κάνεις, γιατί δεν ρωτάς και τον Θεό; Έμεινες στην σάρκα και ξέχασες Αυτόν που είναι ο αιώνιος Πατέρας σου; και περιμένεις να δεις προκοπή όταν ξέχασες τον αλάθητο Πατέρα Σου ή τον ζήτησες μόνο για να σου κάνει τα χατίρια; Πατέρας είναι θα στα κάνει… μα περιμένει να σε βοηθήσει, να σε μάθει. Τι να σε μάθει; Αγάπη ο Θεός, την Αγάπη θα σου μάθει…

    Αγάπη, Αγαπώ… από το Α ως το Ω, σε μια λέξη κρύβεται όλη η ουσία του σύμπαντος. Όχι αγάπη σαρκική, μα νοητή, αγάπη ψυχική, αγάπη θεϊκή. Οδός λύτρωσης και ελευθερίας, οδός αποτίναξης ζυγών, οδός που ακόμα κι εδώ, σε αυτήν την γη φέρνει παράδεισο.

    Εγώ που γράφω αυτά τα λόγια δεν είμαι άξιος να πω παραπάνω, δεν είμαι κάτι παραπάνω από εσάς. Μα γνώρισα την Αγάπη και κατάλαβα πώς μπορεί να γίνει ο παράδεισος εδώ, και στην Ελλάδα και οπουδήποτε στον πλανήτη. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: είναι αδύνατον να είμαστε και να ζούμε καλά, αν ξεχνάμε την Αγάπη, τον Θεό. Υπάρχουν ανάμεσά μας άξιοι αντιπρόσωποί Του, άξιοι που τηρούν το «γράμμα» Του, αυτοί οι λίγοι, που μπορούν να μας λύσουν όλες τις απορίες μας. Τρέξτε σε αυτούς, μην περιμένετε λεπτό. «Ζητείστε και θα σας δοθεί». Νοήστε τι
    έχετε κάνει έως τώρα, νοήστε τον τρόπο ζωής που ζείτε, ώστε να μετα-νοήσετε και θα αρχίσουν να αλλάζουν όλα. Γιατί; Γιατί απλά ανοίγετε τον δρόμο να ζούμε όλοι μαζί αγαπημένοι, και όλοι εμείς μέσα στην Αγάπη του Θεού. Δεν είναι θεωρία, είναι πράξη. Κάθε μέρα θα γίνονται χιλιάδες θαύματα, γιατί αυτή είναι η Αγάπη.

    Αγάπη δεν είναι μόνο να σταυρώνεσαι Έλληνα, αλλά και να αναστηθείς. Από όλους μας εξαρτάται. Όλοι να είμαστε Ένα.

    Ταπεινά, και με πολλή στενοχώρια για τα σημερινά εκούσια δεινά των Ελλήνων,

    Ο συνάνθρωπός σας.

    Μου αρέσει!

  2. *Κατάλαβες τώρα γιατί κατέστρεψαν μεγάλες υγιείς ελληνικές βιομηχανίες*

    (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, AΙΓΑΙΟ, ΧΡΩΠΕΙ, ΠΥΡΚΑΛ)*

    και* *έκαψαν σε διάστημα 2 μηνών μεγάλα ελληνικά πολυκαταστήματα*

    (ΜΙΝΙΟΝ, ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ);

    Για να βρουν άνετα χώρο, χωρίς προσπάθεια, τα δικά τους μπακάλικα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να μπουν στην Ελληνική αγορά…
    *
    Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες;*

    Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου.

    Με χαρτιά τυπωμένα σου πήραν και σου παίρνουνε το σπίτι, το χωράφι, το
    μαγαζί.*

    Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο;*

    Όταν ένας πρωθυπουργός τής χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι τού χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς τις παραγωγικές επενδύσεις, αλλά τον τζόγο.
    *
    Κατάλαβες τώρα ότι κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας τον
    ** **πλούτο σου,** **τον ιδρώτα σου, με αέρα; Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την… «ελεύθερη αγορά»;*

    Για να κλείσει ο μπακάλης τής γειτονιάς και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα της Γερμανίας.
    Σε βγάλανε, ψαράκι, από τη γυάλα σου και στη συνέχεια σε πέταξαν στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, που έχουν τους δικούς τους κανόνες… διατροφής.
    *
    Κατάλαβες τώρα γιατί αγαπάνε τους «μη νόμιμους μετανάστες» τόσο πολύ οι εκλεγμένοι «αλήτες» μας;*

    Για να κάνουν με τη δυστυχία εκείνων κι’ εμάς δυστυχισμένους.*

    Κατάλαβες τώρα, ψαράκι, πόσο αξίζει η γυάλα σου;*

    Γιατί αυτή είναι η καλύτερη γωνιά στον κόσμο – το καλύτερο οικόπεδο – και την κοστολογούν μόλις 300 δις συμπεριλαμβανομένων και των… αρχαιοτήτων.*

    Κατάλαβες τώρα γιατί αλλάζουν το ονοματάκι στην Εθνική σου Οδό;*

    Θέλεις 20 ευρώ πλέον για να πας από Αθήνα στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, ενώ ήταν υποχρέωση τού κράτους να την κατασκευάσει και όχι να την ξεπουλήσουν στον κάθε «όμορφο» που παριστάνει τον… εργολάβο.*

    Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα… χαζοκούτια;* Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια των… σήριαλς. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο.
    Να σου κάνουν με το ζόρι »φιλική» γλώσσα τα … Τουρκικά !!!
    Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων «τίποτα», με καμιά ειδικότητα, στον αέρα.
    *
    Κατάλαβες τώρα γιατί σ’ έδιωξαν από το χωριό και από τη γη σου, δίνοντάς σου μια θέση στο… «δημόσιο»;* Για να τα δώσουν δωρεάν στους νέους… «εποίκους».
    *
    Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει το ζευγάρι να δουλεύει σε δυο δουλειές, ενώ ο παππούς θα πρέπει να δουλεύει ακόμα και στα… 70 του;* Για να μεγαλώνουν τα παιδιά μόνα τους χωρίς κανένα προσανατολισμό και αρχές. Για να χαθεί η «καταραμένη» φυλή σου. Τούτο το ξέρουν πολύ καλά και γι’ αυτό προωθούν την… υπογεννητικότητα.
    *
    Κατάλαβες τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει κανένας σοβαρός άνθρωπος;* Επειδή αυτός δεν θέλει ν’ ανήκει στον θίασο των 300 που προδιαγράφουν οι κομματικές λίστες, τις οποίες συντάσσουν κυρίαρχα οι ντόπιοι τοποτηρητές της παγκοσμιοποίησης μαζί με τις «άγιες οικογένειες» του τόπου. Έτσι, στο θέατρο που λέγεται… Βουλή, δεν θα βρείτε σήμερα σχεδόν κανέναν από τους λαμπρούς Έλληνες διανοητές και επιστήμονες, επειδή δεν είναι…
    θεατρίνοι.*

    Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ’ αυτά;* Επειδή είναι υπεύθυνοι

    για τον κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ…ΓΕΝΝΗΘΕΙ,

    για την κάθε ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ…ΓΕΝΝΗΘΕΙ.****

    ****

    Γιατί δεν θέλουν άλλους Έλληνες σ’ αυτόν τον τόπο.

    Ούτε στο γένος, ούτε στη σκέψη.
    *
    **Αγαπητοί φίλοι. Αν βρείτε το παραπάνω κείμενο ενδιαφέρον και πραγματικό,** **παρακαλείσθε να το προωθήσετε.
    Στις μέρες που ζούμε η ενημέρωση είναι μια μορφή αντίστασης που μας
    την** **προσφέρει
    η σύγχρονη τεχνολογία την οποία και χρησιμοποιούν κατά κόρον οι εξωθεσμικές*
    * **δυνάμεις που δρουν πάντα στο…σκοτάδι…* ****

    ****

    Μου αρέσει!

  3. Ελλήνων πατέρων παιδεία

    ΕΠΊΚΟΥΡΟΣ

    Αν θέλεις να κυβερνάς τη ζωή σου σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική, μάθε πως πραγματικός πλούτος σημαίνει το να αρκούμαστε στα λίγα. Το λίγο ποτέ δε λείπει.

    Οι άνθρωποι επιθύμησαν τη δύναμη και τη δόξα για να στηρίξουν το έχει τους σε στέρεα θεμέλια και να μπορούν να ζουν τη ζωή τους ήσυχα μες στα πλούτη. Μάταιος κόπος. Στον αγώνα τους να φτάσουν ψηλά, σπέρνουν το δρόμο της ζωής με δυσκολίες και κινδύνους. Κι από την κορυφή, σαν κεραυνός ο φθόνος τούς χτυπά και τους γκρεμίζει με καταφρόνια μες σε τρομερά Τάρταρα. Γιατί από το φθόνο, όπως κι από τον κεραυνό, καίγονται οι ψηλές κορφές και κάθε τι που ξεχωρίζει πάνω από τ’ άλλα. Αξίζει περισσότερο να προσαρμόζεται κανείς ήσυχα παρά να θέλει να υποτάξει τον κόσμο στην εξουσία του και να κυβερνά βασίλεια. Ασ’τους να χύνουν άσκοπα ματωμένο ιδρώτα εξουθενωμένοι, καθώς παλεύουν στο στενό μονοπάτι της φιλοδοξίας, αφού οι γνώσεις τους υπαγορεύονται από ξένα χείλη, κι οι επιθυμίες τους καθορίζονται από αυτά που ακούν από άλλους κι όχι απ’ τα δικά τους αισθήματα. Λουκρήτιος
    epikuros_antikleidi

    Όποιος κατάλαβε ποια είναι τα όρια που θέτει η ζωή, γνωρίζει πόσο εύκολο είναι να αποκτηθεί ό,τι διώχνει τον πόνο της στέρησης και κάνει τη ζωή τέλεια στο σύνολό της. Κι έτσι δεν έχει ανάγκη από πράγματα που αποκτώνται με ανταγωνισμούς.

    Η φτώχεια, αν εκτιμηθεί σύμφωνα με το φυσικό σκοπό της ζωής, είναι μεγάλος πλούτος. Ενώ τα αμέτρητα πλούτη σημαίνουν μεγάλη φτώχεια.

    Έχει και η λιτότητα τα όριά της’ όποιος το παραβλέπει αυτό, παθαίνει κάτι αντίστοιχο μ’ εκείνον που δεν βάζει φραγμό στις επιθυμίες του.

    Για όποιον δεν είναι αρκετό το λίγο, τίποτα δεν είναι αρκετό. (Και έλεγε πως ήταν έτοιμος να παραβγεί με τον Δια σε ευτυχία, αρκεί να είχε ψωμί και νερό).Epicurus-filia3

    Η αυτάρκεια είναι ο μεγαλύτερος πλούτος.
    Ο σοφός, ακόμα κι όταν περιοριστεί στα απαραίτητα, ξέρει περισσότερο να δίνει παρά να παίρνει’ τέτοιο θησαυρό αυτάρκειας έχει ανακαλύψει.

    Ζώντας κανείς ελεύθερα, δεν μπορεί να αποχτήσει μεγάλη περιουσία, γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο χωρίς δουλικότητα προς τις μάζες ή την εξουσία. Μπορεί ωστόσο να ’χει όλα τα καλά σε διαρκή αφθονία. Κι αν τύχει να αποκτήσει μεγάλη περιουσία, εύκολα θα τη μοιράζει καταπώς πρέπει, κερδίζοντας τη συμπάθεια των συνανθρώπων του.

    Κακό πράγμα η ανάγκη* δεν είναι όμως διόλου αναγκαίο να ζει κανείς υπό καθεστώς ανάγκης.

    Μέγιστος καρπός της αυτάρκειας είναι η ελευθερία.
    Epicurus-filia6

    Την ευδαιμονία και τη μακαριότητα δεν τις φέρνουν τα μεγάλα πλούτη ούτε η πληθωρική δραστηριότητα ούτε οι εξουσίες ούτε η ισχύς, αλλά η αλυπία, η πραότης των συναισθημάτων κι η ψυχική διάθεση που αναγνωρίζει τα όρια που έχει θέσει η φύση.

    Μικροεμπόδια βάζει η τύχη στο σοφό άνθρωπο. Τα μεγαλύτερα και τα πιο σημαντικά ζητήματα τα έχει διευθετήσει η λογική του, και σ’ όλη του τη ζωή η λογική θα τα διευθετεί.
    Είναι ανόητο να ζητάει κανείς από τους θεούς αυτά που μπορεί ο ίδιος να εξασφαλίσει για τον εαυτό του.

    Δεν ελευθερώνουν την ψυχή από την ανησυχία και δεν φέρνουν την αληθινή χαρά τα αμέτρητα πλούτη ή η δόξα κι ο θαυμασμός του πλήθους ή οτιδήποτε άλλο οφείλεται σε αίτια απεριόριστα.
    Ο ρηχός άνθρωπος στην ευημερία αποχαυνώνεται και στη συμφορά καταρρακώνεται.

    Epicurus-filia4
    Αν θες να κάνεις πλούσιο τον Πυθοκλή, μη του δίνεις περισσότερα λεφτά. Αφαίρεσέ του την επιθυμία να πλουτίσει.
    Η φύση μάς διδάσκει να θεωρούμε μικρά τα όσα μας φέρνει η τύχη’ μας διδάσκει, όταν είμαστε τυχεροί να μην αγνοούμε την ατυχία, αλλά κι όταν δυστυχούμε να μην υπερεκτιμούμε την καλοτυχία’ και να δεχόμαστε ατάραχοι τα καλά που μας φέρνει η τύχη αλλά και να είμαστε προετοιμασμένοι να αντιταχθούμε σε όσα μας φαίνονται κακά’ μας διδάσκει πως όλα όσα οι πολλοί θεωρούν καλά και κακά είναι εφήμερα και πως η σοφία δεν έχει απολύτως τίποτα κοινό με την τύχη.
    epikuros

    Από το βιβλίο “Επίκουρος”

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s