ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ

ΑΝΑΣΤΑΙΝΕΙ και ΝΕΚΡΟΥΣ !!!

ΠΑΛΙ ΧΤΥΠΑΝΕ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΓΙΑ ΜΑΣ… …/
Τι ΕΚΡΥΒΕ η Επίσκεψη στο ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ…. Γιατί 40 ΛΕΠΤΑ Χάθηκε από τα Μάτια ΟΛΩΝ…. …. / Μ Ο Ν Α Δ Ι Κ Ο ! …. / «ΑΝΩΜΑΛΟΙ Κυβερνήτες, ΑΣΩΤΟΙ Ιερείς, ΠΟΡΝΟΣ Λαός»

Η ε λ ε η μ ο σ ύ ν η ΑΝΑΣΤΑΙΝΕΙ και ΝΕΚΡΟΥΣ!

…Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος με αφορμή την ανάσταση της αγίας Ταβιθά της ελεήμονος απο τον απόστολο Πέτρο, λέει πολύ όμορφα ότι είναι τόσο μεγάλη η δύναμη της ελεημοσύνης, ώστε ανασταίνει και νεκρούς. Κυρίως τον νεκρό εαυτό μας, θα λέγαμε.

Η ελεημοσύνη είναι υλική κάποιες φορές και κάποιες άλλες πνευματική.

Άν και δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε επακριβώς τα υλικά απο τα πνευματικά, διότι δεν υπάρχει πνευματική δραστηριότητα, που δεν έχει αντίκτυπο στον υλικό κόσμο, όπως και δεν υπάρχει υλική δράση, χωρίς πνευματικές παραμέτρους, άλλωστε κι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ψυχοσωματικοί, ωστόσο υπάρχει και η πνευματική – λεγομένη – ελεημοσύνη (όχι άμεσα υλική), όπως τότε που ο άνθρωπος προσεύχεται εντατικά για τους συνανθρώπους του, με πολλή ζέση, ακόμη και σε βάρος του ύπνου του…

[Από το Κυριακάτικο φυλλάδιο της ‘Φωνής του Κυρίου’, 08/10/2017, αρ.φ. 41 (3358)]

2 replies »

  1. Επίσης ο Ιωάννης ο βρωμόστομος ήταν ένας από τους κύριους θεμελιωτές του Εβραιοχριστιανισμού. Προσέξτε το δαιμονικό μίσος του εναντίον των Ελλήνων. Μιλά ενάντια στις ελληνικές γνώσεις νομίζεις και ήταν αντίθετες με αυτές του Χριστού.
    Όταν ήρθαν οι αντίχριστοι και ανθέλληνες εγκάθετοι της μαύρης μασονίας με την προβιά του χριστιανού τα έκαψαν όλα. Κατέστρεψαν και έφτιαξαν την ανίερη παν-αίρεση του μωσαϊκού νόμου η οποία ένωνε τη νοοτροπία του θεού των Εβραίων, του Γιαχβέ με αυτή του Ιησού Χριστού.

    «Αν κοιτάξεις στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) θα δεις, τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας (των Ελλήνων φιλοσόφων), όλα δε είναι γεμάτα ακαθαρσίες και πύον, και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν από σκουλήκια. Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, παίρνοντας από τους φιλοσόφους τους. Εμείς όμως, δεν παραιτούμαστε από την μάχη εναντίον τους».

    («Υπόμνημα εις τον άγιον Ιωάννην τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν», Ομιλία Ξ’, 59.369-370)

    «Πού είναι τώρα οι σοφοί των Ελλήνων με τα πυκνά τους γένια, με τους έξωμους χιτώνες τους και με τα παραφουσκωμένα λόγια; Όλη την βάρβαρη Ελλάδα ο σκηνοποιός (ο Παύλος) επέστρεψε (εκχριστιάνισε). Ας είναι ανάμεσά τους κι αυτός ο περιβόητος Πλάτων, που τρεις φορές πήγε στη Σικελία, γεμάτος επίδειξη και κομπορρημοσύνη, μα κανείς δεν του έδωσε προσοχή. Όμως εκείνος ο σκηνοποιός όχι μόνο στη Σικελία, όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και σ’ όλη την οικουμένη πέταξε και δεν σκανδάλισε, και είναι φυσικό, γιατί οι διδάσκαλοι δεν καταφρονούνται από την εργασία τους αλλά από τα ψέμματά τους»

    («Ερμηνεία εις την “Προς Ρωμαίους επιστολήν”», 60.407)

    «Πόσο κόπιασε ο Πλάτων με τους μαθητές του με το να μας συζητεί περί γραμμής και γωνίας και σημείου και περί αριθμών αρτίων και περιττών και ίσων μεταξύ τους και ανίσων και για τέτοια θέματα λεπτεπίλεπτα ως ο ιστός της αράχνης -διότι αυτά στη ζωή είναι περισσότερο άχρηστα από εκείνα τα υφάσματα- και χωρίς να ωφελήσει πολύ ή λίγο με τις συζητήσεις αυτές εγκατέλειψε έτσι τη ζωή;».

    («Ερμηνεία εις την “Α΄ Κορινθίους επιστολήν”» , Ομιλία Δ’, 61.34)

    «Οι Έλληνες φιλόσοφοι και ρήτορες, είναι καταγέλαστοι και δεν διαφέρουν από τα παιδιά που λένε ανοησίες. Γιατί δεν μπόρεσαν να πάρουν με το μέρος τους ούτε έναν σοφό η άσοφο, ούτε άνδρα ή γυναίκα, ούτε ένα μικρό παιδί από τόσα έθνη κι από τόσους λαούς, αλλά προκαλούσαν τόσα γέλια τα βιβλία που είχαν γράψει, ώστε, μόλις τα παρουσίαζαν, να εξαφανίζονται, γι’ αυτό και χάθηκαν τα περισσότερα. Ποτέ δεν έκαμαν το σωστό, αλλά ήσαν δειλοί, φιλόδοξοι, αλαζόνες και είχαν ασυλλόγιστα πάθη. Ο Ελληνισμός μπορεί ν’ απλώθηκε σ’ όλη τη γη και να κατέκτησε τις καρδιές των ανθρώπων, καταλύθηκε όμως με την δύναμη του Χριστού και το κήρυγμά μας φυτεύτηκε στις ψυχές των ανθρώπων. Και όσοι ήταν άπιστοι εντυπωσιάστηκαν από την διδασκαλία του Ιησού και περιφρόνησαν την δουλοπρέπεια, την ανελευθερία και την ποταπότητα των Ελλήνων. Όλοι διέκριναν την ευγένεια των μέσων που χρησιμοποιούν οι χριστιανοί, σε αντίθεση με την αισχρότητα των Ελλήνων».

    («Εις τον μακάριον Βαβύλαν και κατά Ελλήνων», παρ. 11-12, 15, 40)

    «Όλα αυτά τα λόγια της ελληνικής μωρίας, είναι παραληρήματα που προκαλούν το γέλιο. Διότι όπως ακριβώς εάν κάποιος αποτολμά να σημαδεύει τον ουρανό με το τόξο του προσπαθώντας να τον κάνει κομμάτια με τα βέλη του ή να αποστερέψει τον ωκεανό με το να τον αδειάζει με τα χέρια του, δεν θα υπάρχει κανένας εύθυμος που δεν θα γελάσει μαζί του, αλλά οι σοβαρότεροι θα χύσουν πολλά δάκρυα (για τα χάλια του). Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, όταν οι Έλληνες μας αντιμιλούν, είναι καλό να γελάς εις βάρος τους και να κλαις για λογαριασμό τους. Διότι αυτοί επιχειρούν πολύ πιο κενόδοξα πράγματα απ’ αυτόν που ελπίζει ότι μπορεί να τραυματίσει τον ουρανό ή να αδειάσει τη θάλασσα».

    («Εις τον μακάριον Βαβύλαν και κατά Ελλήνων», παρ. 21)

    «Όπου η μνήμη των μαρτύρων, εκεί και η ντροπή των Ελλήνων».
    («Εις τον άγιον ιερομάρτυραν Βαβύλαν», παρ. β’)

    «Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα».

    («Υπόμνημα εις τον άγιον Ιωάννην τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν», Ομιλία Α’, 59.31)

    «Tα παιδιά να υπακούτε στους γονείς σας σύμφωνα με το θέλημα του Kυρίου… Εκτός κι αν ο γονέας είναι Έλληνας».

    («Προς Eφεσίους επιστολήν», Oμιλία KA’, παρ. α’)

    «Κανένας δεν πρέπει να δίνει στα παιδιά του ονόματα των (Ελλήνων) προγόνων του, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά να δίνει τα ονόματα των δικαίων (δηλ. εβραϊκά, της «Παλαιάς Διαθήκης»), των μαρτύρων, των επισκόπων και των αποστόλων».

    («Περί κενοδοξίας και όπως δει τους γονέας ανατρέφειν τα τέκνα»)

    «Που είναι τώρα τα έργα του Πλάτωνα, του Πυθαγόρα και των Αθηναίων (φιλοσόφων); Οι ψαράδες (Απόστολοι) και ο σκηνοποιός (Παύλος) διέδωσαν το έργο τους όχι μόνο στην Ιουδαία, αλλά και στη γλώσσα των βάρβαρων, κάτι που οι Έλληνες μόνο στον ύπνο τους θα φαντάζονταν».
    («Ομιλία Η’, λεχθείσα εν τη εκκλησίᾳ τη επὶ Παύλου, Γότθων αναγνόντων, και πρεσβυτέρου Γότθου προομιλήσαντος», παρ. α’)

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s